کتیبه های فارسی باستان

کتیبه های فارسی باستان صرف نظر از ارزش تاریخی که دارد، از جهت زبانی نیز دارای اهمیت است. باید توجه داشت که فارسی باستان، نیای فارسی نو است و از این رو مطالعه تاریخ زبان فارسی اقتضا می کند که کتیبه های فارسی باستان با دقت خوانده و تجزیه و تحلیل شود. در مورد کتیبه ها تصحیح، بدان گونه که در آثار مکتوب دیگر مطرح است، امکان ندارد. در برخی از کتیبه های پایانی دوره هخامنشیان خطاهای دستوری دیده می شود که نشان می دهد در آن دوره خاص زبان فارسی باستان کاربرد عام نداشته است. کتیبه ها نوشته هایی نیستند که در دوره های بعد از آنها نسخه هایی تهیه شده باشد و خطایی رخ داده باشد که مستلزم تغییر یا تصحیح باشد . طبیعی است که بر روی مطالب این نوشته ها تحلیل هایی متفاوت صورت گیرد و برداشت ها و نظرهای مختلف اظهار شود. به هرحال این اسناد نوشته هایی هستندکه بی تغییر و تحریف از گذشته تا حال به جامانده اند و معرّف تاریخ، اخلاق و ویژگی های اجتماعی نیاکان ما هستند. تحقیقات باستان شناسی و استنباط هایی که از نقش ها و پیکره های کنده شده بر دیواره کاخ ها و دل کوه ها در خصوص روحیات و پندارها، فرهنگ و اخلاق ایرانیان گذشته شده است، دایره شناخت ما درباره ایران باستان را افزایش داده و آگاهی پژوهندگان و دانشجویان را ارتقای آشکار بخشیده است و حاصل کار باستان شناسان، بسیاری از ابهام ها را از چهره فرهنگ ایران باستان زدوده است.