پیشینه مردم چوواش

اجداد چوواشها ،  بولگارها Bulgars و سوارها Suars قبایل ترک بودند که در قرون پنجم تا هشتم در قفقاز شمالی ساکن بودند. در سده های 7 و 8 ، بخشی از بلغارها به سمت بالکان رفتند ، جایی که همراه با اسلاوهای محلی کشور بلغارستان مدرن را تأسیس کردند. بخش دیگر به منطقه ولگای میانه کوچ کردند و بنیان مردم چوواش را تشکیل داد.

در سال 1242 ، چواشستان به جزئی از قلمروی اردوی زرین یا خانات قبچاق تبدیل شد. حاکمان مغول و تاتار به شرط پرداخت خراج سالانه در امور داخلی چواش ها دخالتی نمی کردند. هنگامی که قدر خانات قبچاق شروع به کاهش کرد مردم محلی چواش سعی در اداره منطقه خودشان کردند.

در طول جنگ ایوان علیه خانات قازان ، شاهزادگان چواشی وفاداری خود را نسبت به دوک مسکو ابراز کردند. بین سالهای 1650 و 1850 ، کلیسای ارتدکس روسی مبلغین چاوشی زبان را برای مسیحی کردن و پیوستن مردم این منطقه به کلیسای ارتدکس به چواشستان فرستادند. . گروهی از این مبلغان یک زبان مکتوب چوواشی ایجاد کردند. بیشتر چوواشی هایی که در این منطقه اقامت داشتند مسیحی ارتدکس شدند ، اما برخی دیگر به باورهای بومیشان وفادار باقی ماندند.

در سالهای 1918–1919 ، جنگ داخلی روسیه منطقه را در بر گرفت که این جنگ با پیروزی بلشویک ها به پایان رسید. برای جلب حمایت مردم محلی ، لنین دستور ایجاد دولت چوواش در روسیه را صادر کرد. در 24 ژوئن 1920 ، استان خودمختار چواشستان تشکیل شد ، که در آوریل 1925 به جمهوری سوسیالیستی شوروی چواشستان تبدیل شد.

در دوره اتحاد جماهیر شوروی ، اختیارات عالی در جمهوری بین سه نفر تقسیم می شد: دبیر اول کمیته CPSU چوواشستان (که در واقع بزرگترین اقتدار را داشت) ، رئیس شوروی استان (قدرت قانونگذاری) و رئیس کمیته اجرایی جمهوری (قدرت اجرایی). از سال 1991 ، CPSU تمام قدرت خود را از دست داد ، و رئیس دولت جمهوری و فرماندار و پارلمان منطقه ای قدرت را به دست گرفتند.  بالاترین دستگاه اجرایی در چواشستان ، دولت جمهوری است که شامل دستگاه های اجرایی مانند ادارات مناطق ، کمیته ها و کمیسیون ها است که توسعه این جمهوری را آسان تر می کند.