وضعیت پارتی بازی در ایران

این روزها با هر کسی که در ارتباط با پارتی بازی در ادارات و سایر نهادها صحبت کنید معتقد است که بدون پارتی بازی هیچ کاری در هیچ اداره و نهادی به پیش نمی رود و باید برای انجام امور یک آشنا در هر اداره و نهاد وجود داشته باشد. خیلی از جوانان بیکار نیز اعتقاد دارند که باید در حال حاضر برای یافتن کار، پارتی وجود داشته باشد.

پرسشی که در این بین مطرح است این است که واقعاً وضعیت پارتی بازی در ایران طی سال های اخیر بهتر شده است یا بدتر و اینکه کشورمان در مقایسه با سایر کشورها و به خصوص کشورهای رقیب در سند چشم انداز 1404 به لحاظ پارتی بازی دارای چه وضعیت و جایگاهی می باشد؟

برای یافتن پاسخ این پرسش به گزارش رقابت پذیری جهانی در سال 2017 مراجعه می کنیم و شاخص "پارتی بازی در تصمیم گیری مقامات دولتی" را مورد بررسی قرار می دهیم. این گزارش هر ساله توسط مجمع جهانی اقتصاد تهیه و منتشر می شود.

این گزارش برای سنجش شاخص ها عددی را بین 1 تا 7 در نظر می گیرد که عدد 1 نشان دهنده بدترین وضعیت ممکن و عدد 7 نشان دهنده بهترین وضعیت می باشد.

نمودار زیر روند شاخص پارتی بازی در تصمیم گیری مقامات دولتی در ایران را طی سال های 2010 تا 2017 نشان می دهد. همان گونه که از نمودار نمایان است نمره ایران در سال 2010 در این شاخص 3.45 از 7 بوده است. این شاخص تا سال 2013 روند رو به رشدی را داشته و به عدد 3.63 رسیده است. در سال 2014 این شاخص با افت شدیدی مواجه شده و به نمره 3.08 کاهش یافته است اما دوباره بعد از این سال روند رو به رشد به خود گرفته و در سال 2017 به عدد 3.58 رسیده است. این نشان می دهد که پارتی بازی در تصمیم گیری مقامات دولتی در طی این سال ها در ایران در حال کاهش بوده است.