عتقاد به زندگی پس از مرگ و رستاخیز از باورهای اصلی دین زرتشت است، به گونهای که این باور بر تمامی جوانب اعتقادات زرتشتیان تأثیر گذاشته است. در دین زرتشتی مهمترین هدف زندگی کمک انسان به اهورهمزدا در نبرد وی با اهریمن است و پایان زندگی انسان نیز یک مرحله از دوره کامل حیات انسان میباشد. سوال اصلی در این پژوهش عبارت است از: « بهشت و دوزخ زرتشتی در اندیشه ارداویراف چگونه بازتاب یافته است؟» که با استفاده از منابع موجود به بررسی و تحلیل بازتاب اعتقاد به بهشت و دوزخ در اندیشه ارداویراف پرداختیم. با تجزیه و تحلیل اطلاعات به دست آمده آنچه که مهم مینمایاند این است که متن ارداویرافنامه را میتوان بیشتر یک اثر فقهی دانست که در صدد است تا نکات فقهی مورد تأیید جامعه روحانیت آن زمان را دوباره در میان جامعه یادآوری کرده و رواج دهد؛ نکاتی که مطابق با سنتهای پیشین آیین زرتشتی بوده و در منابع بعدی هم مورد تأکید قرار گرفته است. همچنین فرجامشناسی فردی ارداویراف مطابق با فرجامشناسی فردی دین زرتشتی است یعنی تمامی تعابیر به کار رفته در مورد فرجامشناسی فردی در متون زرتشتی در این متن نیز به چشم میخورد. نکته اول که باید به آن توجه کرد این است که ارداویراف از میان تنی چند برای این کار برگزیده شد، یعنی در واقع باورمندترین فرد دوران خود بود یعنی کسی که به تمامی قوانین دین زرتشتی در آن دوران باور داشته و آنها را اجرا میکرده است. پس دلیل انتخاب او کردار، گفتار و پندار او بود که کاملا مطابق آیین دین زرتشتی زمانه خود بود.