زبان الکن؟!

تقلیل گرایی مبتنی بر جزءنگری است. آفت جزءنگری، شناخت جامع پدیده ها را غیرممکن می سازد. نادیده گرفتن بخش های فراوانی از پدیده ها موجب می شود که عملکرد پدیده ها از عملکرد معیار، انحراف داشته باشد. نادیده ها که نامعلوم اند سرنوشت پدیده ها را از اهداف وجودی آنها منحرف می کنند. از این روست که تقریبا در همه زمینه ها، زندگی انسان معاصر با مشکلات متعددی مواجه می شود. ادعای کاذب تقلیل گرایان مبنی بر در اختیار داشتن نسخه شفابخش حل مشکلات زندگی انسان معاصر، هنگامی اثبات می شود که راه های برون رفت ادعایی نیز همچون علل بروز مشکلات، از آفت جزءنگری در رنج است. روش های ناقص و تقلیل گرا که در تحلیل ویژگی های خود مشکل دارند چگونه می توانند راهکار مطمئنی ارائه کنند. راهکارهای پیشنهادی و ادعایی تقلیل گرایان، پس از اندکی با ناکارآمدی مواجه می شوند و سپس خود به عنوان مشکلی جدید بر مشکلات قبلی انباشته می شود که باید برای حل مشکلات ناشی از عواقب و آثار، تدابیری دیگر اندیشید.