


برای پانزده قرن، زبان گرجی تنها زبان نوشتاری در خانواده قفقاز جنوبی بوده است. قدیمی ترین کتیبه های این زبان به قرن پنجم میلادی باز می گردد. سنت غنی ادبی آن، از آن زمان تا به امروز بی وقفه باقی مانده است. همچنین این زبان برای همه اعضای کلیسای ارتدکس گرجستان به عنوان زبان آیینی مورد استفاده بوده است. دیدگاه مرسوم، شروع زبان گرجی مدرن را به حدود سال 1700 می رساند.
توسعه زبان گرجی را می توان به سه دوره اصلی تقسیم کرد. دوره گرجستان قدیم، که از آغاز آن در قرن پنجم تا حدود قرن دوازدهم ادامه دارد، از نظر مواد ادبی، عمدتاً آثار مذهبی، غنی بوده اند. دوره قرون وسطی گرجستان، که در طول قرن یازدهم آغاز شد و تا قرن هجدهم ادامه یافت، و آثار حماسی قابل توجهی تولید شد. دوره مدرن گرجستان در قرن هجدهم با رنسانس فرهنگ زبان گرجی آغاز شد. در آن زمان، تلاش هایی برای نجات مواد تاریخی که از فتح مغول باقی مانده بود، انجام شد.
اولین چاپخانه در تفلیس تأسیس شد. دهه 1860 شاهد احیای زبان ادبی گرجی به رهبری سه نویسنده مهم بود: شاهزاده ایلیا چاوچاوادزه، آکاکی تسرتلی و واژا پشاولا بوده است که استانداردهای ادبی باستانی با سبک واقعی تر جایگزین شد.
05:54:53
07:26:15
12:20:00
17:12:25
17:33:24