به بلندای تاریخ زبان فارسی

خاستگاه دستور زبان پدیدارشناسی، زبان فارسی است که دارای تاریخی پر فراز و نشیب است. بدون مطالعه تاریخ زبان فارسی، نمی توان به درک صحیحی از دستور زبان پدیدارشناسی دست یافت. به کمک بررسی های تاریخی زبان فارسی است که می توان تحولات زبان فارسی را در ادوار تاریخی مختلف شناخت و هم قواعد و قوانین حاکم و ناظر بر آن تحولات را به دست آورد. در تحقیقات تاریخی زبان ها می بایست تمام اسناد و مدارک موجود مربوط به هر زبان را که در طول زمان های مختلف به طرق گوناگون باقی مانده است جمع آوری و سپس بر اساس تاریخ، منظم و مرتب کرد. آنگاه باید با توجه به شباهت ها و تفاوت های ساختاری و محتوایی زبان بکار رفته در اسناد، آنها را طبقه بندی کرد. بررسی تاریخی زبان فارسی از یک زبان حداقلی تا دستور زبان پدیدارشناسی به عنوان زبان حداکثری دارای پیچیدگی های اجتماعی فراوانی است که در واقع خاستگاه آن است.