بلای تقلیل گرایی!!

شعارهای دهان پرکن دنیای مدرن چیزی جز آواز دهل نیست که فقط از دور خوش است. پیشرفت ظاهری زندگی مدرن، بهانه ای است که قصد دارد ناکامی های خود را از طریق نهادینه سازی سازوکارهای علم و فناوری در سطح جهان، تئوریزه کند. روش های تسکینی و موقت حل مشکلات را به خورد انسان معاصر داده، با تلاش فراوان و زیرکی فریب کارانه، حل واقعی مشکل را به آینده غیرمحتمل حواله می دهد. نوآوری مستمر در حوزه فناوری، تسلط تقلیل گرایی را به افکار انسان معاصر به گونه ای مدیریت کرده است که گویی اساسا مشکلاتی در زندگی انسان معاصر وجود ندارد. جزءنگری را تخصص گرایی و هر گونه تفکرات خلاف آمد روزگار را غیرعلمی می نامد تا وضع موجود را به نفع خود حفظ کند.