wspg.ir
.png)
.png)
اِبْنِ فورَک، ابوبکر محمد بن حسن بن فورک انصاری اصفهانی (د ۴۰۶ق/ ۱۰۱۵م)، متکلم، فقیه، مفسر، ادیب و واعظ اشعری شافعی است.
۱ - بر وزن فُوفل
سمعانی در الانساب فورک را به ضم فاء و فتح راء ضبط کرده و گفته است که فورک نام جد جماعتی است که به او منسوب هستند و «فورکی» خوانده میشوند.
صاحب [[تاج العروس]] نیز این نام را بر وزن «فُوفل» ضبط کرده است.
۲ - از خاندان فورکی
همه محدّثانی که سمعانی
ذیل فورکی نقل کرده است، از اصفهان و تقریباً در سده ۴ق بودهاند، ولی نام ابن فورک را جزو این عده ذکر نکرده و احتمالاً آن را فراموش کرده است. احتمال میرود که ابن فورک هم به قرینه اصفهانی بودن، از افراد خاندان فورکی بوده است. یکی از افراد خاندان فورکی موسی بن مَردویه بن فورک (د ۳۵۰ق) است. دیگری پسر او احمد بن موسی بن مردویه مؤلف تاریخ اصبهان و متوفی در ۴۱۰ق است.
ابونعیم در ذکر اخبار اصبهان
یکی از محدثان اصفهان را عبدالله بن حسن بن فورک گفته است، ولی چون او به گفته ابونعیم از عَبّاد بن ولید غُبَری (د ۲۶۲ یا ۲۶۸ق) روایت میکند، باید از محدثان سده ۳ق باشد و نمیتواند برادر محمد بن حسن بن فورکِ موضوع این مقاله باشد.
۳ - مذهب
ابن فورک در فقه پیرو مذهب شافعی بود و به همین جهت سبکی شرحِ حال او را در طبقات الشافعیة آورده است،
اما ابن قُطْلوبُغا در تاریخ التراجم فی طبقات الحنفیة
او را از فقهای حنفیه شمرده است. شاید ذکر نام ابن فورک در طبقات حنفیان به سبب کتابی باشد که وی در شرح کتاب العالم و المتعلّمابوحنیفه نوشته است.
۴ - تحصیلات
ابن فورک تحصیلات خود را در اصفهان آغاز کرده است. از خود او نقل شده است که در اصفهان نزد فقیهی درس میخوانده است. روزی معنی حدیث «اَلْحَجرُ یمینُ اللّهِ فی الارض» را از آن فقیه پرسید. وی نتوانست پاسخ درستی بدهد و ابن فورک ناچار از یکی از علمای کلام معنی این حدیث را پرسید و جواب قانع کنندهای دریافت داشت و از آن پس تصمیم به یاد گرفتن علم کلام گرفت.
ابن فورک سالها پس از این واقعه کتابی با عنوان مشکل الحدیث نوشت و حدیث مذکور را در آن تفسیر کرد.
بستن *نام و نام خانوادگی * پست الکترونیک * متن پیام |
05:54:53
07:26:1512:20:0017:12:2517:33:24
