زبان تقلیل گرایی و فیزیکالیسم

تقلیل گرایی چندین ایده فلسفی در باره ارتباط پدیده ها با هم است که می‌توان آن را در قالب پدیده های ساده تر توصیف کرد. تقلیل گرایی به عنوان یک موضع فکری و فلسفی توصیف می‌شود که یک سیستم پیچیده را به مجموع اجزای آن تعبیر می‌کند. تعریف ساده تقلیل گرایی دلالت بر این دارد که یک سیستم چیزی جز مجموع اجزای آن نیست.

انواع تقلیل گرایی شامل موارد زیر است:

- تقلیل گرایی هستی شناختی: اعتقاد به اینکه کل واقعیت از حداقل تعداد اجزا تشکیل شده است.

- تقلیل گرایی روش شناختی: انجام تلاش علمی برای ارائه توضیحی بر حسب موجودیت های کوچکتر است.

- تقلیل گرایی نظریه ای: تقلیل اصطلاحات نظریه های قدیمی توسط نظریه جدید از طریق ترجمه، اشتقاق و تبیین است.

تقلیل گرایی را می‌توان برای هر پدیده ای از جمله اشیا، مسایل، تبیین ها، نظریه ها و معانی بکار برد. در علم، تقلیل گرایی به این معناست که موضوعات خاصی از مطالعه، اساس حوزه هایی است که مقیاس های فضایی کوچکتر یا واحدهای سازمانی را مطالعه می‌کنند. محدودیت های کاربرد تقلیل گرایی بویژه در سطوح سازمانی با پیچیدگی بیشتر مشهود است. از جمله سلول های زنده، شبکه های عصبی، اکوسیستم ها و جامعه که از مجموعه تعداد زیادی از اجزای مختلف تشکیل شده اند و توسط حلقه های بازخورد متعدد به هم مرتبط شده اند. تقلیل گرایی را می‌توان با سطوح تبیین بیان کرد که در صورت لزوم سطوح بالاتر را می‌توان به سطوح پایین تر تقلیل داد.