پارادوکس علم و نادانی

علم و فناوری مدرن با پیشرفت روزافزونی که دارد ظاهرا بنا ندارد اندکی نسبت عوارض ناگوار گذشته خود بویژه در یک قرن اخیر تامل کند و پاسخگوی عملکرد خود باشد. اینگونه به نظر می رسد که بیش از پیش از حل مشکلات زندگی انسان معاصر ناتوان است. از این روست که با معرفی فناوری های نوظهور قصد دارد از حل مشکلات گذشته و حال زندگی انسان معاصر شانه خالی کند. امروزه دورنمای حل مشکلات زندگی انسان معاصر تاریک تر و دست نیافتنی تر از قبل شده است. به نظر می رسد همگام با توسعه علم و فناوری، مشکلات زندگی انسان معاصر و جهل تمدن مدرن نسبت به آنها بیشتر و بازهم بیشتر می شود. ظاهرا این علم و نادانی به گونه ای در هم آمیخته است که تمدن مدرن هر چه بیشتر در علم و فناوری پیشرفت می کند در حل مشکلات زندگی انسان معاصر پسرفت می کند. علم جدید و نادانی جدید همزمان با هم در حال گسترش اند. انسان معاصر تا کی و کجا می تواند در این پارادوکس رایج در سنت تقلیل گرایی ادامه دهد به شعارهای تبلیغاتی آنها دل ببندد.