wspg.ir
.png)
.png)
🔹شهادت آیتالله سید حسن مدرس، روحانی و نماینده ۵ دوره مجلس، نماد مبارزه با دیکتاتوری رضاشاه؛ پس از تبعید به کاشمر، مسموم و شهید شد و "روز مجلس" نامیده شد. (۱۳۱۶ ش)
🔹روز جهانی ایدز؛ از ۱۹۸۸، برای آگاهی و مبارزه با بیماری و تبعیض. (۱۹۸۸ م)
🔹لغو قرارداد نفت دارسی در مجلس؛ رضاشاه قرارداد استعماری ویلیام دارسی را سوزاند و مجلس تأیید کرد، نماد پایان نفوذ انگلیسی در نفت جنوب. (۱۳۱۱ ش)
🔹برکناری محمدعلی فروغی از نخستوزیری توسط رضاشاه؛ به اتهام حمایت از بستگان کرد، آغاز دورسازی ایران از نفوذ انگلیس. (۱۳۱۴ ش)
🔹افتتاح سد روانسر؛ پایان ساخت و مراسم افتتاح، پیشرفت مهندسی در دوران پهلوی. (۱۳۱۹ ش)
🔹صدور فرمان نخستوزیری محمدعلی فروغی؛ پس از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، فروغی برای حفظ استقلال منصوب شد. (۱۳۲۰ ش)
🔹جلسه نهایی لایحه قانونی مطبوعات با حضور مصدق؛ دو روز بعد اجرایی شد، نماد آزادی بیان در دوران ملی شدن نفت. (۱۳۳۱ ش)
🔹 اعدام شهلا جاهد به اتهام قتل لاله سحرخیزان. (۱۳۸۹ ش)
🔹برقراری روابط سیاسی ایران و ویتنام جنوبی؛ در سطح سفارت، گسترش دیپلماسی در دوران پهلوی. (۱۳۵۴ ش)
🔹زمینلرزه ۶.۱ ریشتری هجدک؛ در راور کرمان، دهها مصدوم و خسارات مالی سنگین. (۱۳۹۶ ش)
🔹درگیری مرزبانی ایران و طالبان؛ در مرز سیستان و بلوچستان، تنشهای مرزی با افغانستان. (۱۴۰۰ ش)
🔹درگذشت ابن یمین فریومدی؛ شاعر خراسانی و همراه سربداران، نماد مقاومت علیه مغولها در شمال ایران. (۷۶۹ هـ ق)
🔹حقوق و دیپلماسی جهانی، امتناع رزا پارکس از دادن صندلی اتوبوس؛ در مونتگمری آمریکا، جرقه جنبش حقوق مدنی علیه تبعیض نژادی. (۱۹۵۵ م)
🔹راهاندازی خط تولید انبوه فورد مدل T؛ توسط هنری فورد، انقلاب صنعتی که صنایع جهانی از جمله ایران را تغییر داد. (۱۹۱۳ م)
🔹امضای پیمان لوکارنو؛ تضمین مرزهای آلمان توسط قدرتها، الگویی برای دیپلماسی صلح پس از جنگ جهانی اول. (۱۹۲۵ م)
🔹اعلان جنگ ژاپن به آمریکا؛ حمله پرل هاربر، ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم و تأثیر بر خاورمیانه و نفت ایران. (۱۹۴۱ م)
🔹پایان کنفرانس تهران؛ سران متفقین (روزولت، استالین، چرچیل) بر جبهه غربی، تقسیم آلمان و نفوذ شوروی در اروپا توافق کردند. (۱۳۲۲ش)
🔹اتصال تونل کانال مانش؛ نماد همکاری انگلیس و فرانسه، پیشرفت مهندسی در دوران تحریمهای ایران. (۱۹۹۰ م)
🔹ورود ناوهای هستهای آمریکا به ویتنام؛ تشدید جنگ، الگویی برای درگیریهای نیابتی جهانی. (۱۹۶۵ م)
🔹فروپاشی اتحاد مقدس اروپا؛ پایان ائتلاف ضدفرانسوی، تغییر توازن قدرت در قرن ۱۹. (۱۸۲۵ م)
🔹آغاز نخستین سینمای جهان؛ سینما پاته در پاریس، تولد صنعت فیلم. (۱۹۰۶ م)
🔹انتشار نافرمانی مدنی گاندی؛ کتابی برای مبارزه مسالمتآمیز، الهامبخش جنبشهای استقلالطلبانه. (۱۹۱۹ م)
🔹تصرف فلسطین عربی توسط اردن؛ پس از جنگ ۱۹۴۸، تغییرات مرزی خاورمیانه. (۱۹۴۷ م)
🔹نخستین عکس رنگی فضایی از زمین؛ توسط ماهواره شوروی، آغاز عصر فضایی. (۱۹۶۰ م)
🔹اليزابت ملکه، دستور کلی برای خروج یهودیان از قلمرو روسرا صادر کرد. ۱۷۴۲ م
🔹تأسیس دانشگاه شاو؛ نخستین دانشگاه سیاهپوستان در جنوب آمریکا(۱۸۶۵ م )
🔹زادروز حسن علویکیا؛ سرتیپ پهلوی و بنیانگذار ساواک در همدان. (۱۲۹۱ ش)
🔹زادروز آیتالله علیاکبر مشکینی؛ رئیس خبرگان رهبری و امام جمعه قم، از اردبیل. (۱۳۰۰ ش)
🔹زادروز نادر گلچین؛ خواننده سنتی، پدر نادیا دلدارگلچین و عموی مرجانه و مانیژه. (۱۳۱۵ ش)
🔹زادروز ابراهیم آشتیانی؛ فوتبالیست پرسپولیس و مربی ملی، "شاه ماهی". (۱۳۲۵ ش)
🔹زادروز شاهرخ (شاهرخ شاهید) خواننده سنتی و پاپ. (۱۳۲۸ ش)
🔹زادروز شهلا معززی؛ نقاش در علیآباد کتول. (۱۳۳۲ ش)
🔹زادروز شهبازی؛ کارگردان برنده سیمرغ فجر برای "دربند". (۱۳۴۱ ش)
🔹زادروز بهاره رهنما؛ بازیگر و نویسنده، دختر پروین قائممقامی. (۱۳۵۲ ش)
🔹زادروز بومن ایرانی؛ بازیگر هندی. (۱۳۳۸ ش)
🔹زادروز مارتین؛ بازیگر برادوی و هالیوود. (۱۹۱۳ م)
🔹زاددروز بنگوریون؛ بنیانگذار رژیم صهیونیستی (۱۸۸۶ م)
🔹درگذشت الله محمدعلی اراکی؛ مرجع تقلید شیعه. (۱۳۷۳ ش)
🔹درگذشت عباس مصدق؛ بازیگر و دوبلور. (۱۳۶۳ ش)
🔹درگذشت مران شاهینفر؛ معمار برجسته. (۱۳۹۱ ش)
🔹درگذشت ابوالفضل زرویی نصرآباد؛ شاعر طنزپرداز، بنیانگذار شب شعر طنز. (۱۳۹۷ ش)
🔹درگذشت کومننه؛ تاریخنگار بیزانسی. (۱۱۴۸ م)
🔹درگذشت دیوید بنگوریون؛ نخستوزیر اول اسرائیل. (۱۹۷۳ م)
🔹روز آزادی و دموکراسی؛ در چاد و رومانی، نماد اتحاد ملی. (م)
🔹روز ملی برمه و جمهوری آفریقای مرکزی؛ بازگشت استقلال پرتغال. (م)
شرح رویدادهای شمسی
شرح مناسبت:
در سال 1280 ش (1901 م) ويليام دارسي، سرمايه دار انگليسي، موفق به کسب امتياز بهره برداري و لوله کشي نفت و قير در سراسر ايران، به غير از شمال و شرق کشور، به مدت شصت سال گرديد. صاحب امتياز، در تمام مدت قرارداد، از پرداخت ماليات، عوارض و حقوق گمرکي براي کليه اراضي، ماشين آلات و وسايل و مواد لازمي که وارد کشور مي کرد معاف شده بود. فعاليت هاي دارسي سرانجام پس از هفت سال منجر به دسترسي به چاه نفت عظيم مسجد سليمان گرديد و سود فراواني نصيب صاحب امتياز شد. پس از گذشت بيش از سي سال از انعقاد قرارداد، دولت ايران که مکرّراً اين امتياز هنگفت را به ضرر مصالح منافع ايران اعلام کرده بود، آن را لغو کرد و خشم شرکت دارسي را برانگيخت. پس از لغو قرارداد دارسي، انگلستان شکايتي عليه ايران به جامعه ملل ارسال کرد و پس از منازعات بسيار، سرانجام قرارداد 1933 به جاي دارسي به امضا رسيد. اين قرارداد هرچند به وسعت دارسي نبود ولي به نظر اکثر کارشناسان، داراي معايبي به مراتب بيش از محاسن بود. معايب قرارداد 1933، اختلافاتي را بين ايران و شرکت
نفت انگليس به وجود آورد که در نهايت منجر به تنظيم قرارداد الحاقي گس - گلشائيان گرديد. انگلستان تا سال ها بعد نيز بر نفت ايران خيمه زده بود تا اين که با تصويب ملي شدن صنعت نفت، در 29 اسفند 1329، دست اين استعمار پير از اين منبع خدادادي کوتاه شد.
شرح مناسبت:
آيت اللَّه سيدحسن مدرس در حدود سال 1249 ش در قريه "سرابه کچو" از توابع زواره اردستان در استان اصفهان ديده به جهان گشود. سيدحسن در 14 سالگي به اصفهان عزيمت کرد و ده سال تمام در آنجا به بحث و تحقيق پرداخت. وي در سال 1272ش به نجف اشرف هجرت نمود و به مدت هفت سال از محضر حضرات آيات علامه سيدمحمدکاظم يزدي، آخوند خراساني و نيز ميرزاي بزرگ شيرازي استفاده نمود و به درجات بالاي علمي دست يافت. سيد حسن پس از اخذ اجازه اجتهاد، به اصفهان باز گشت و به تدريس فقه و اصول مشغول گرديد. وي همزمان با اوج گيري نهضت مشروطه در ايران، وارد صحنه سياست شد و از طرف علما و مراجع شيعه به عنوان مجتهد طراز اول کشور براي نظارت بر قوانين مجلس شوراي ملي انتخاب گرديد. مدرس در سال 1290 ش، امور رسيدگي به مدرسه عالي سپهسالار (شهيد مطهري) را به عهده گرفت و مشغول تدريس در اين مدرسه گرديد. در دوره هاي بعد، مبارزات مدرس، شکل ديگري به خود گرفت و او بارها با در نظر گرفتن منافع ملت با صاحبان قدرت، مخالفت ورزيد که تحصن درحرم حضرت عبدالعظيم(ع) در اعتراض به دولت صمصام السلطنه بختياري، مخالفت با قرارداد استعماري 1919م وثوق الدوله،
اعتراض به کودتاي انگليسي رضاخان و نيز جمهوريت رضاخاني از آن جمله اند. با به قدرت رسيدن رضاخان، سيدحسن مدرس به عنوان دشمن شماره يک وي در مجلس، نسبت به زورمداري ها و قدرت ورزي هاي رضاخان مطرح شد و بر اثر سوء تدبير سردار سپه، طرح استيضاح رضاخان را به تصويب رساند. در اين ميان رضاخان مترصد فرصتي بود که بتواند اين روحاني آگاه و عالم را از سر راه خود بردارد.
رضاخان پس از به دست گرفتن سلطنت و پس از آن که نقشه ترور مدرس را ناکام ديد، او را در شانزدهم مهر 1307 دستگير و به خواف و پس از مدتي به کاشمر از توابع خراسان تبعيد نمود و پس از ده سال تبعيد، ماموران شاه، وي را مسموم و سپس در دهم آذر 1316ش در 67 سالگي، در حال نماز خفه کردند. قيام مدرس، نخستين جرقه نهضت ضداستبدادي و آخرينِ آن نبود. مدرس، مظهر مقاومت ملت و آن عده از نمايندگان مردم بود که به رمز توطئه و عمق فاجعه پي برده و معتقد به چاره کار قبل از وقوع حادثه بودند. قيام و مقاومت نستوه و حماسه آفرين مدرس در آن شرايط و جو اختناق و ارعاب، گرچه در لابلاي حوادث مشروطيت به عنوان يک جريان فرعي مطرح شده است، ولي در مطالعه تاريخ نهضت هاي اسلامي، عنوان و جايگاه مستقل و درخشاني دارد. انديشه هاي سياسي مدرس را نه به عنوان يک اعتراض تاريخي بر يک جريان انحرافي، بلکه به صورت يک جريان و نهضت در ارائه تفکر درست و مايه دار سياسي و انقلابي اسلام، و تجديد حيات
سياسي، بايد تلقي نمود.
شرح مناسبت:
با اعلام تصويب لايحه انجمن ايالتي و ولايتي، علما و مراجع که پي به ماهيت اصلي اين طرح برده بودند، دست به افشاي آن زدند. حضرت امام خميني(ره) نيز با تعطيل درس هاي خود، خواستار لغو اين مصوبه شدند. سرانجام علما تهديد کردند که اگر دولت، تصويب نامه جديد را لغو نکند، مردم اقدامات شديدتري خواهند کرد. به دنبال اين تهديد، هيئت دولت در يک نشست طولاني، تصويب نامه مورخ 16 مهرماه 1341، مبني بر حذف قسم به قرآن براي نمايندگان، حذف قيد اسلام براي انتخاب شوندگان و حق راي براي بانوان در انجمن هاي ايالتي و ولايتي را لغو کرد. پس از جلسه دولت، نتيجه آن در هشتم آذرماه به اطلاع علما رسيد. اين اقدام که در اثر فشار علما به دولت بود، موجي از خوشحالي را در ميان مردم به وجود آورد، اما حضرت امام، اطلاع رساني خصوصي را کافي ندانسته، خواستار اعلام همگاني آن توسط رسانه هاي گروهي شدند. سرانجام با فشار پي گير روحانيت، دولت، تسليم شد و لغو اين مصوبه را در 10 آذرماه 1341ش در روزنامه ها اعلام کرد. اين حرکت توانست اولين پيروزي نهضت نوپاي اسلامي را به دنبال آوَرَد و جامعه را به سمت طاغوت ستيزي سوق دهد. دستاورد نخستين گام قيام و مبارزه امام با رژيم شاه را مي توان در چند مورد مطرح کرد.
گسترش بيداري و آگاهي در ميان قشرهاي وسيعي از مردم مسلمان در زمينه مسائل سياسي کشور؛ افشاگري و نماياندن ماهيت رژيم ضداسلامي شاه؛ توجه دادن مردم به خطرهاي ناشي از وابستگي رژيم به قدرت هاي جهانخوار؛ هشدار
در زمينه خطر پنهاني صهيونيسم؛ ايجاد اميد به پيروزي و شکستن افسانه قدرت شاه و ساواک؛ کشانيدن مردم به صحنه سياسي کشور و حضور توأم با هشياري مردم در مسائل جاري و از بين بردن حالت بي تفاوتي نسبت به مسائل سرنوشت ساز؛ و ايجاد وحدت کلمه در بين مردم.
شرح مناسبت:
به مناسبت فرا رسيدن چهلمين روز شهادت آيت اللَّه سيد مصطفي خميني فرزند بزرگوار حضرت امام، تظاهراتي از طرف دانشجويان در داخل و خارج از کشور در اعتراض به رژيم برپا شد. در پي اين وقايع، از سوي حوزه علميه قم اعلاميه اي منتشر گرديد که در آن ضمن تصريح حمايت حرکت هاي دانشجويي از نهضت اسلامي مردم به رهبري امام خميني(ره)، از وحشي گري دستگاه حاکم به شدت انتقاد شده بود. در بخشي از اين اعلاميه آمده بود: "تظاهرات اخير و چشمگير دانشجويان در آمريکا و اروپا و همزمان با آن، تظاهرات دانشجويان دانشگاه ها و عموم ملت ايران در سراسر کشور و به ويژه بزرگ ترين رفراندوم ضدحکومت با شرکت روحانيون، دانشجويان و عموم طبقات مختلف مردم در روز شهادت عالم مجاهد، حضرت آيت اللَّه مصطفي خميني، نمودار جنبش عظيم ملت و بيداري عموم و تنفر مردم نسبت به دستگاه خيانتکار و جبار حکومت ايران است.
مناسبت مذکور داراي شرح نمي باشد
شرح مناسبت:
آيت اللَّه ميرزا جواد سلطان القُرّائي تبريزي در سال 1280 ش (1319 ق) در خانداني با پيشينه چهار صد ساله در علم و فقاهت در تبريز به دنيا آمد. وي پس از فراگيري دروس مقدماتي و سطوح، در محضر درس خارج آيات عظام ميرزا صادق آقا تبريزي و سيد ابوالحسن انگجي حاضر شد و به دليل هوش سرشار و حافظه قوي و پشتکار فراوان، در حدود 25 سالگي به اجتهاد دست يافت. آيت اللَّه سلطان القرائي در ادامه تحقيق، تتبع و مطالعات خويش، رهسپار عتبات عاليات، مکه، مدينه، بيروت، دمشق و استانبول شد و علاوه بر استنساخ کتاب هاي خطي و چاپي، مجموعه هاي فراواني را نگاشت. ايشان علاوه بر آگاهي کامل از علوم فقه، اصول، ادب فارسي و عربي، حديث و رجال، در تاريخ، جغرافيا، هيئت و نجوم و رياضي نيز متبحر بود. ايشان همچنين به مدت بيش از نيم قرن، نماز جمعه را در يکي ازمساجد تبريز اقامه مي کرد. حاشيه بر عروة الوثقي، کتاب الطهاره و ديوان اشعار از جمله آثار ايشان مي باشند. آن فقيه والامقام سرانجام پس از عمري کوشش در جهت اعلاي کلمه توحيد و تعظيم شعائر الهي در دهم آذر 1376 ش برابر با آخر رجب 1418 ق در 96 سالگي چشم از جهان فرو بست و به مواليان طاهرينش پيوست.
شرح مناسبت:
بر اساس مصوبه مجلس شوراي اسلامي در سال 1372 ش، دهم آذرماه، سالروز شهادت مجاهد نستوه و اسوه بزرگ حق مداري و ظلم ستيزي، آيت اللَّه سيد حسن مدرس، به عنوان روز مجلس نام گذاري شده است. انگيزه هاي اصلي اين نامگذاري، حضور و مبارزات
خستگي ناپذير شهيد مدرس در سنگر مجلس شوراي ملي، عليه استبداد و استعمار و نقش خاص و ويژه مجلس شوراي اسلامي در پاسداري و صيانت از راه پاک آن شهيد والامقام و همه شهداي راه خدا مي باشد. اگر انديشه ها و شيوه انقلابي مدرس از شرايط و مقتضيات زمانش جدا شود، مي تواند براي انقلاب اسلامي در هر زمان و شرايطي، دست مايه اي غني و رهنمودي راهگشا باشد. به همين دليل است که با وجود طرح افکار سياسي نو در نهضت و انقلاب اسلامي به رهبري حضرت امام خميني(ره) و عمق مباني اسلامي اهداف و اصولِ اين انقلاب، هنوز تازگي، اصالت و صلابت انديشه هاي مدرس به چشم مي خورد و با نمود چشمگير شخصيت رهبري انقلاب اسلامي، همچنان شخصيت مدرس، چشم ها و دل هاي شيفتگانِ انديشه هاي انقلابي اسلام را پر کرده است.
بستن *نام و نام خانوادگی * پست الکترونیک * متن پیام |
05:54:53
07:26:1512:20:0017:12:2517:33:24
