نورالدین در فقه، حدیث و لغت، کتابها و رسالههای متعددی نوشته است، از جمله:
اخلاق سلطانی: در شرح و ترجمه فارسی باب طهارت کتاب «النخبة في الحکمة العملية و الأحکام الشرعية» تألیف فیض کاشانی، که آن را به فرمان شاه حسین صفوی به فارسی ترجمه و شرح کرده است؛
إنشاء الصلوات و التحيات باقتباس آية النور یا دوازدهامام: که رسالهای مختصر در صلوات بر چهارده معصوم(ع) است و عبداللطیف شوشتری و محمدعلی کشمیری تمام آن را نقل کردهاند؛
تحفة الأولياء في ترجمة قصص الأنبياء و المرسلين الموسوم بالنور المبين: که ترجمهای از «قصص الأنبياء» سید نعمتاللّه جزایری است، شامل یک مقدمه و 32 باب؛
ترجمه حدیث وصیت هشام؛
حل بعض الأحاديث المشکلة یا حل الأخبار: در شرح و بیان برخی احادیث مشکل؛
الرسالة الطهورية یا رسالة في أحکام الطهارات: که آن را به دستور شاه حسین صفوی نوشته است؛
السيفية: رسالهای مختصر در قالب معماست که آن را در پاسخ به «الرسالة القوسية» اثر کمالالدین اسماعیل اصفهانی (متوفی 639) نگاشته و در پایان کتاب «فروق اللغات» آورده است؛
کتابی ناتمام در نحو که در آن بهتفصیل به مباحث دانش نحو پرداخته است؛
رساله اضداد لغوی، که سید احمد حسینی اشکوری، آن را در زمره تألیفات نورالدین برشمرده است. این رساله به فارسی است و در آن گزیدهای از اضداد رضیالدین صغانی (متوفی 650ق) آمده است. این رساله به درخواست نواب مهرعلیخان ترجمه و تدوین شده است. البته در بخش پایانی کتاب «فروق اللغات»، فصلی مستقل با عنوان اضداد منقول از رضیالدین صغانی ملحق شده که به عربی است؛
فروق اللغات في التمييز بين مُفاد الکلمات: که مشهورترین اثر نورالدین جزایری و بهاختصار، به فروق نیز مشهور است. خوانساری بهاشتباه این کتاب را از تألیفات پدر نورالدین دانسته است. جزایری در این اثر، از شیوه ابراهیم بن علی کفعمی (متوفی 905ق) در کتاب «لمع البرق في معرفة الفرق»، پیروی کرده است. روش تدوین کتاب «فروق اللغات» الفبایی، با رعایت حرف اول واژهها، نه ریشه آنهاست. این کتاب بخش دومی دارد که در آن بهصورت موضوعی (نه الفبایی) به بعضی از «فروق لغوی» اشاره شده است و از این حیث با شیوه نگارش «فقه اللغة» عبدالملک ثعالبی شباهت دارد. نورالدین در همین بخش به بررسی لغات اضداد و نیز لغاتی که معنای آنها بهتبع تغییر حرکاتشان تغییر مییابد، پرداخته است.