علل بالقوه ناامنی

به گفته دکتر رومانوف، اینها برخی از علل بالقوه ناامنی هستند:

• آسیب های دوران کودکی: تجربیات آسیب زا در دوران کودکی مانند مورد آزار و اذیت قرار گرفتن، بدرفتاری، نادیده گرفته شدن یا مورد آزار قرار گرفتن توسط مراقبین یا والدین، می تواند باعث شود که احساس کنید به اندازه کافی خوب نیستید. این می تواند اعتماد به نفس شما را تحت تأثیر قرار دهد و باعث شود که احساس ناامنی کنید، چرا که ممکن است باور نکنید که لایق عشق یا حمایت دیگران هستید.
• روابط ناسالم: قرار گرفتن در روابطی که در آن دوستان، اعضای خانواده، همکاران یا شریک زندگیتان با شما بد رفتار می‌کنند، می‌تواند اعتماد به دیگران را برای شما دشوار کند. بدتر از آن، اعتماد به غریزه خود در مورد قابل اعتماد بودن یا نبودن دیگران را هم برای شما سخت می کند.
• شکست: تجربه یک شکست بزرگ، مانند طلاق، جدایی، یا از دست دادن شغل می تواند بر عزت نفس و اعتماد به نفس شما تأثیر بگذارد و باعث شود احساس ناامنی کنید.
• تمرکز بیرونی: اغلب به ما آموزش داده می شود که برای عوامل خارجی مانند جوایز، مدال ها و جام ها بیشتر از عوامل داخلی مانند سخت کوشی و فداکاری ارزش قائل شویم. این تمرکز بر انگیزه‌های بیرونی می‌تواند درک قوی از ارزش خود را برای شما دشوار کند، زیرا برای احساس امنیت به تأیید دیگران متکی هستید.
• عوامل اجتماعی و فرهنگی: جامعه اغلب استانداردهای غیرممکن زیبایی و سبک زندگی دست نیافتنی را ایده آل می کند. مقایسه خود با این استانداردهای غیر واقعی می تواند باعث شود نسبت به خودتان احساس ناکافی بودن و ناامنی کنید.