ظهوریافتگی بر علیه تقلیل گرایی

«ظهوریافتگی» جایگزین این دیدگاه است. همانطور که فیلسوفان بریژیت فالکنبورگ و مارگارت موریسون گفتند: “پدیده‌ای ظهور می‌یابد که نتواند به اجزای تشکیل دهنده خود تقلیل یابد ،[با آنها] توضیح داده شود، یا [توسط آنها] پیش‌بینی شود. از دیدگاه ظهورگرایی ، در طول تاریخ جهان ، موجودات جدید و حتی قوانین جدید حاکم بر آن چیزها(بنیادین) ظاهر شده‌اند.

نکته اصلی تکامل است.

حداقل از یک منظر از انواع ظهورگرایی ، جهان قطعاً توانایی نوآوری و ایجاد تازگی دارد. فرایندی که از آن استفاده می‌شود تکامل است و تکامل فراتر از فیزیک است. بنابراین طبق این دیدگاه ، در حالی که شما به وضوح از اتم ساخته شده‌اید ، فراتر از اتم هستید. شما ، سگ، ویژگی‌های خاص شخص و سگ حتی علیرغم داشتن دانش کاملی از همه‌ی ذرات بنیادی قابل پیش‌بینی نیست.

به عنوان یک فلسفه، ظهور برای اولین بار توسط یک گروه از فلاسفه‌ی انگلیسی در اوایل قرن بیستم معرفی شد. آنها استدلال کردند که پدیده‌هایی مانند حیات و آگاهی با سیستم‌های فیزیکی مورد مطالعه بسیار متفاوت هستند، به‌طوری که باید نمایان‌گر موجودات جدید باشند. اما با کشف پایه بیوشیمیایی حیات (به عنوان مثال DNA) در دهه 1950 و 60 ، علاقه به ظهوریافتگی کمرنگ شد. همانطور که پل همفری اشاره می‌کند حتی در دایرةالمعارف فلسفه 1967 هیچ مدخلی برای ظهوریافتگی (برآمدگی) وجود نداشت . با این حال از آن زمان تاکنون تحولات حیاتی در برخی از زمینه‌ها باعث ظهور مجدد این نگاه میان دانشمندان و فیلسوفان شد.

یکی از مهمترین دلایل ظهور مجدد علم ، نیاز علم به آن است. در حیطه تحقیق ، یک زمینه قابل توجه جدید به نام سیستم‌های پیچیده وجود دارد . با استفاده از دانش‌هایی مثل فیزیک ، زیست‌شناسی و مطالعه سیستم‌های اجتماعی ، نظریه سیستم‌های پیچیده طیف گسترده ای از نمونه‌ها را در اختیار دانشمندان قرار داده است که به نظر می‌رسد پدیده‌های جدید و قوانین جدید از تعامل شبکه‌ای قطعات ساده‌تر ظاهر می‌شوند. در یک کلام ، کل از مجموع اجزای آن بیشتر است.

این مطالعات نسل جدیدی از فیلسوفان را ترغیب کرده است تا با ایده‌های ظهوریافتگی دوباره درگیر شوند و از پیشرفت‌های علمی به عنوان انگیزه‌ای برای تشخیص چگونگی زنجیره‌های علیت از پایین به بالا یا از بالا به پایین استفاده می، شود . در این بررسی‌ها ، تمایزاتی مانند ظهور “ضعیف” در مقابل “قوی”-و همچنین موضعی که این تمایز را به چالش می‌کشند- وجود دارد.

به طور خلاصه در حال حاضر ، وقتی صحبت از تقلیل‌گرایی و ظهوریافتگی می‌شود ، بسیاری از مسائل آزاردهنده وجود دارد که نیاز به بررسی دقیق دارند. آنچه واضح است، این است که پیشنهادات تقلیل‌گرایانه با تصویر ساده از جهانی که فقط از اتم ساخته شده است ، دیگر نمی‌تواند به عنوان تنها دیدگاه “هوشمندانه” علم و چشم انداز آن در مورد زندگی ، جهان و همه چیز درنظر گرفته شود.