


در ایران باستان سنگ نوشته بیشتر بر کوهپایهای مشرف بر چشمه سار حک میگردیدهاست. سنگ نوشته گاه به دستور شاه کشور، سردار یا والی منطقه نگاشتهمیشد.
از سنگنوشتههای مهم دوران باستان در ایران و نواحی اطراف آن یکی سنگنوشته آشور بانیپال در ذکر فتح شهر شوش و وقایع پس از آن،و دیگر سنگنوشتههای دوگانه داریوش هخامنشی دربیستون به زبانهای پارسی قدیم و عیلامی بابلی است، که یکی به سنگنوشته بزرگ و دیگری به سنگنوشته کوچک موسوم است.
از شاهان هخامنشی سنگنوشتههای متعددی در تختجمشید، شوش، نقش رستم، و همدان برجای ماندهاست.سنگنوشته داریوش اول در شوش را فرانسویان کشف کردند. این کتیبه مفصلتر از کتیبه بیستون و نقش رستم (از سنگنوشتههای دیگر این شاه و شاهان دیگر هخامنشی) است. در نقش رستم، محلی در ۴ کیلومتری تختجمشید، چهار مقبره از شاهان هخامنشی بهصورت مغاکهایی بر سینه کوهی از سنگ یکپارچه برجای ماندهاست. در این مکان کتبیههایی دربارهٔ جنگها و فتوحات داریوش و خشایارشا وجود دارد. در همدان نیز کتیبهای از داریوش در کوه الوند به زبان پارسی، عیلامی، و آشوری نگارش یافتهاست. محتوای آن وصف اهورامزدا و کمکهای او و ذکر وقایع سلطنت داریوش است. کتیبهای از خشایارشا نیز در همان مکان با وصف اهورامزدا و ذکر سلطنت او وجود دارد. کتیبه دیگر از اردشیر دوم برپایه ستونی به سه زبان مذکور است که هماکنون در موزه بریتانیا قرار دارد. مضمون این کتیبه وصف اجداد اردشیر دوم و تالاری است که او بنا نهادهاست.
برخی از سنگنوشتههای مشهور پیش از اسلام عبارتند از:
بستن *نام و نام خانوادگی * پست الکترونیک * متن پیام |
05:54:53
07:26:15
12:20:00
17:12:25
17:33:24