با توجه به اینکه مخارج زندگی زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار پس از فوت همسران نیز باید به‌گونه‌ای تأمین شود، پیشنهاد می‌شود فرایند اداری واگذاری حقوق همسران به فرزندان توسط دولت تا حد امکان کوتاه و سریع انجام گیرد.
در مشاغلی که جایگزینی زنان سرپرست خانوار به جای همسرانشان امکان‌پذیر بوده و همسر متوفی شرایط مورد نیاز را دارا است، این امکان فراهم می‌شود تا این افراد بتوانند در عوض همسرانشان مشغول به کار شوند. با این کار نه تنها حقوق همسران به زنان خودسرپرست و سرپرست خانوار پرداخت می‌شود، فرصت شغلی و پیشرفت نیز برای این افراد مهیا می‌شود.
پیشنهاد می‌شود سازمانهای بیمه‌گر از محل درآمد حق بیمه، منابع مالی لازم جهت تأمین حقوق این افراد را ایجاد کنند.
پیشنهاد می‌شود به منظور افزایش تعامل سازمان بهزیستی و تأمین اجتماعی جهت طی مراحل قانونی و اجرایی دریافت پوشش بیمه‌ای برای زنان سرپرست خانوار، یک کمیته مشترک میان این دو سازمان به منظور رسیدگی به امور این افراد ایجاد شود.
پیشنهاد می‌شود که برنامه آموزشی با محتوای فرهنگی توسط سازمان بهزیستی با کمک سایر سازمانهای ذینفع تدوین و اجرا ابلاغ شود. این برنامه می‌بایست به تفکیک سن، مدرک تحصیلی و سطح معیشتی زنان سرپرست خانوار باشد.
با توجه به اهمیت مسئله فرهنگ در توانمندسازی در کنار مسئله آموزش فرهنگی برای این افراد، پیشنهاد می‌شود آموزشهایی جهت حل مشکلات اجتماعی این افراد نیز ارائه شود. چرا این که آموزشها به‌نوعی مکمل یکدیگر هستند.
به منظور تقویت راههای در سطح خانواده، نهادهای ذی‌ربط می‌بایست آموزشهای توانمندسازی زنان سرپرست خانوار را نه تنها به خود افراد، بلکه برای تمامی اعضای خانواده تعبیه کند.
.png)
.png)
05:54:53
07:26:15
