


1. برنامهریزی برای توسعهی فردی و خودمراقبتی: رضایتمندی بهنوعی تطبیق و رسیدن به خواسته و نیازها و کمکردن فاصلهی بین آرزو و ایدهآل با واقعیت است. برای این کار، چه مدیر باشیم و چه کارمند، داشتن برنامهی توسعهی فردی با توجه به شرایط واقعی، امری است که میتواند به ما کمک کند.
2. پذیرش واقعیت: پذیرش شرایط و واقعیتها تا حدودی باعث میشود که از سطح توقعات کاسته شده و میزان نارضایتی اندکی کاهش یابد.
3. دقت در انتخاب همکار: چه مدیر هستیم و چه کارجو، سعی کنیم در انتخاب همکارانمان دقت کرده و افراد را بهدرستی گزینش کنیم.
4. مراقبت روانی: این روزها و در این فضای سنگین و پرفشار، ما بهعنوان همکار یا مدیر، کسی را جز یکدیگر نداریم؛ پس باید تلاش کنیم که بیشتر مراقب یکدیگر باشیم.
5. دوری از خودنماهای مجازی: از افرادی که در شبکههای اجتماعی تلاش میکنند خود را به رخ بکشند و به ما انگ ناتوانی بزنند، دوری کنیم تا ناراضیتر نشویم.
اوضاع برای همهی ما با شدت کم یا زیاد، دشوار است؛ پس باید تلاش کنیم تا برای توسعه و رشد هرچه بیشتر، یاد بگیریم که تابآوری و پایداری خود را بالاتر ببریم؛ این کار درکنار هم سادهتر است.
05:54:53
07:26:15
12:20:00
17:12:25
17:33:24