جایگاه ارزنده ایران در علم زبان شناسی

مایه تاسف است که در کتاب های تاریخ علم زبان شناسی جهان به دلایل گوناگون توجه چندانی به انعکاس زبان شناسی ایرانی نشده است. بدون تردید زبان شناسی امروز جهان، بدون تلاش های علمی دانشمندان زبان شناس ایرانی، امکان رسیدن به موقعیت فعلی را نداشته است. این مهم با هر گونه بی توجهی و بی اعتنایی یا از روی غفلت و فراموشی یا از روی عمد و آگاهان، قابل کتمان نبوده و نیست. شواهد قطعی و آثار غیر قابل انکاری در این زمینه وجود دارد که با قاطعیت اثبات می کند که اندیشمندان ایران زمین در ایجاد و گسترش علم زبان شناسی نقش کلیدی داشته اند. وجود گفتمان غالب زبان شناسی در برهه هایی از تاریخ ایران، نشانه آشکاری بر این حقیقت است که علم زبان شناسی در طول تاریخ پر فراز و نشیب این مرز و بوم، همواره مورد توجه متفکران ایرانی بوده و در مجامع علمی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است که حاصل این تلاش مستمر و موثر وجود آثار بسیار مهمی و متعددی است که از نظر بنیه دانشی برای امروز جهان، حرف هایی برای گفتن دارد. 
تاکید می شود که حذف سهوی یا عمدی پیشینه علمی ایرانیان در دانش زبان شناسی طبق آنچه که در کتب تاریخ زبان شناسی آمده است، به هیچ عنوان به معنای انکار دستاوردهای علمی زبان شناسان ایرانی در طول تاریخ نبوده و نیست.
از این رو صراحتا و با صدای بلند اعلام می دارد که ریشه داری گفتمان تاریخی زبان و زبان شناسی در ایران، از نظر تبارشناسی و دیرینه شناسی صلاحیت لازم و اعتبار کافی را به هر گونه نظریه پردازی ایرانی در این حوزه تخصصی می دهد. گفتمان زبان شناسی ایرانی می تواند در روند تکاملی خود، با انجام نوآوری و خلاقیت همچون گذشته به حیات علمی در ایران و جهان ادامه دهد که نظام فکری دستور زبان پدیدارشناسی دستاورد نوین آن است.