تعریف واژه روسپی

لغوی
روسپی در زبان فارسی به معنای زن فاحشه و بدکاره و نابکار استعمال می‌گردد و معرّب آن روسبی می‌باشد که در عصر صحابه و تابعین نیز به کار می‌رفته است. روسپی در واقع مخفّف روسپید است که از باب «تسمیة الشیء باسم ضده» بر زنان هرزة روسیاه به عنوان طعنه و تمسخر اطلاق شده است. مترادف‎های این واژه در زبان عربی قحبه، عاهرة، مجون، فاجرة، فاحشه، بغیّ و ... است.
حقوقی
از واژه روسپی در مواد قانونی و نیز متون فقهی تعریف صریحی ارائه نشده است، ولی در عالم حقوق و جرم شناسی دارای تعریف خاصی می‌باشد که به سه تعریف اشاره می‌گردد:
الف)- «روسپی به زنانی اطلاق می‌شود که از راه خود فروشی امرار معاش می‌کنند و جز این پیشه‌ای ندارند و تحت نظامات خاص این شغل به کار خود ادامه می‌دهند».
ب)- «تن‌فروشی یعنی ایجاد رابطة موقت جنسی با کسی که به قصد ارضاء جنسی برای این رابطه پول می‌پردازد».  به عبارت دیگر ملاک اصلی در این رابطه ارضاء جنسی خریدار است.
ج)- «روسـپی کسی است که به دیگری خدمات جنسی می‌دهد و در ازای آن پول دریافت می‌کند».
بنابراین ارائه خدمات جنسی و دریافت پول، دو عنصر مشترک در تعریف‎های سه‌گانه فوق است. بدین جهت بین زنا و روسپیگری رابطه «عموم و خصوص من‎وجه» برقرار می‎گردد، زیرا از یک طرف ممکن است زنا وجود داشته باشد ولی در مقابلش دریافت وجهی مطرح نباشد (اعم از زنای توافقی یا تجاوز به عنف) و از طرف دیگر ممکن است ارائه خدمات جنسی در مقابل دریافت وجه باشد، بدون اینکه مقاربتی صورت گرفته باشد. البته چون دو تعریف آخر فارغ از عنصر جنسیت است، می‌توان نتیجه‌ای دیگر هم گرفت که در این حال بین زن و مردی که خود را در اختیار دیگری قرار می‌دهد، فرقی نیست و واژه روسپی بر مردان نیز اطلاق می‌تواند گردد و با این وصف احکام مترتب بر روسپیگری در وضعیت مشابه، شامل مردان روسپی نیز می‌شود.
در یکی از تعریف‎های فوق به جای کلمه «روسپی» از کلمه «تن‎فروش» استفاده شده بود، به این دلیل که کلماتی مانند روسپی، فاحشه، زنان خیابانی و ... دارای بار توهین‌آمیز و منفی است، برهمین اساس به عنوان جایگزین، از واژه «تن‌فروش» استفاده کرده‌اند که صرفاً توصیف شرائط این زنان می‌باشد. در ارتباط با این جایگزینی نکاتی قابل ذکر است:
1)- به کارگیری این قبیل کلمات مختص ایران نیست، بلکه در کشورهای دیگر هم نه تنها از این نوع واژگان استفاده می‌شود، بلکه از کلماتی که بار منفی بیشتری دارد نیز استفاده می‎گردد.
2)- اگر قرار بر جایگزینی باشد، واژة «تن فروش» هم وافی به غرض نیست، زیرا در واقع روسپی تن خود را اجاره می‌دهد، تا مشتری از آن منتفع گردد؛ نه اینکه آن را به مالکیت وی در آورد.
3)- همان گونه که در فرهنگ و تمدن ایران و بسیاری از فرهنگ‌ها و تمدن‌های ریشه‌دار دنیا مطرح است؛ برای این افراد همواره باید از کلماتی استفاده شود که بار منفی بیشتری به همراه داشته باشد، تا به آنان و دیگران یادآوری شود که این کردار، قبیح و همواره مورد انزجار و نفرت است، تا افراد جامعه بدان روی نیاورند و از کلماتی که احیاناً موضوع را عادی جلوه دهند، استفاده نگردد. مانند کلمه «تن فروش» که به مرور این تصور پیش آید که این هم شغل و حرفه‌ای مانند سایر مشاغل است و بدین سان قبح آن ریخته شود.